15 maart 2018

De knoop doorgehakt

En dat wil zeggen dat ik afscheid ga nemen van de WAW. Afgelopen maanden heb ik de WAW misschien twee of drie keer gebruikt. en dat is gewoon te weinig. Dus heb ik besloten om een nieuwe eigenaar te zoeken. Ik bied de WAW aan via Marktplaats. Ik ga proberen dit blog over te dragen aan de nieuwe eigenaar. Zo is het ook begonnen ;-)

09 januari 2018

Laag bij de grond

Tja, een wat bijzondere titel want hij doet iets lafs vermoeden. Je kunt het gelukkig ook anders opvatten. Enige tijd geleden had ik het over een time lapse die ik zou maken van mijn woon-werk rit. De voorbereiding kostte echter meer tijd dan gedacht. Eerst de camera: die had ik gebruikt voor een time lapse opname in Duitsland. In Osterode werd tijdens een kunstmanifestatie een vakwerkhuisje gebouwd door een groep Franse scholieren onder leiding van een Duitse timmerman. Die Duitse timmerman kwam uit de regio en was jaren geleden naar Frankrijk geëmigreerd en docent van de groep jongeren. Toen ik de groep en de timmerman ontmoette kwamen we al snel op het idee om de bouw van het huisje als time lapse vast te leggen. Ik beschik over een kleine camera die onopvallend ergens opgesteld kon worden en die bovendien per app bestuurd kan worden. De timmerman zou halverwege het project weer naar Frankrijk gaan en droeg het leiderschap en de bediening van de camera over aan een Franse collega. Alles bij elkaar vond ik het best spannend hoe de time lapse zou worden. En het resultaat kan ik meteen met jullie delen:
 Na deze opnamen moest de camera weer naar Nederland, ook dat duurde even... Toen kon ik beginnen met montage op de WAW. Ik vond een mooi plekje naast het rechter voorwiel. Daar zit een serie boutjes waarmee de neus vastzit. Boutje los, beugeltje erop en boutje weer vast. Waterdichte behuizing erop geschroefd en de camera er in. Mooi laag bij de grond! Deze foto is het resultaat:
Een time lapse zat er vervolgens niet meer in omdat de camera aan had gestaan en de accu leeg was. Soms lijkt het zo makkelijk om een time lapse te maken maar op onverwachte momenten gaan er onverwachte zaken fout. De time lapse houden jullie nog even te goed. Misschien ook maar goed want het is al redelijk schemerig als ik naar huis rijdt. Een beetje zon doet wonderen, ook voor een filmpje ;-)

29 augustus 2017

De herfst nadert

De zomervakantie is voorbij. En daarmee lijkt de zomer ook voorbij. Meteorologisch gezien eindigt de zomer deze week. 's Ochtends is het al een stuk frisser en is er mist. Vooral die mist noopt tot wat meer alertheid in het verkeer en zeker met de WAW en eigenlijk elke velomobiel en lage ligger. De verlichting gaat dus 's ochtends aan. Ik rij met de open kap op de WAW, geen last van beslagen ruitjes dus ;-) Bovendien is het 's middags zo warm dat een dichte kap de WAW in een sauna zou veranderen. Afgelopen dagen heb ik mijn cameraatje meegenomen in de hoop een mooi plaatje met wat mist en de opkomende zon te maken. Dat is gelukt (al zeg ik het zelf) Om de rit niet te vertragen heb ik tijdens het rijden aan aantal foto's gemaakt. De meeste zijn redelijk scherp geworden maar de compositie is niet altijd even fraai. Ik heb de zon schuin achter op de heenweg dus ik moet de camera ook naar achteren richten voor een mooi plaatje en aangezien de camera een vast en niet een draaibaar display heeft, is het een beetje gokken. Net nadat ik deze foto had gemaakt staken twee reeën de weg over. Ze bleven even rustig staan om te kijken wat er aan kwam. Waarschijnlijk hielden ze niet van oranje of van wortels, dat kan ook natuurlijk, want toen ik dichterbij kwam waren ze snel vertrokken! Helaas cameraatje net weer weggeborgen en dus geen plaatje. Ik overweeg nog een actioncam op de WAW te zetten. Tot nu toe bevalt me het fish eye effect van die camera's voor normale foto's niet zo. Ik heb de Gopro en de Sony Actioncam al geprobeerd. Als special effect bij bijvoorbeeld een filmpje of een time lapse vind ik dat geen probleem. De komende twee weken is de Sony nog bezig met een time lapse. Een time lapse van de woon/werk rit komt later.

02 juli 2017

Stoelendans

Naast de WAW staat in de garage nog een Sinner trike. Die is vooral bedoeld als boodschappenfiets. De grote tas achterop biedt ruimte genoeg. Alleen een krat bier past niet echt. Op m'n vorige trike zat een opbergbak gemonteerd daar paste wel een krat in. Bovendien had ik daar een aanhangertje bij waar nog eens twee kratten in pasten. Nu ben ik niet zo'n dorstig type maar het geeft wel aan hoeveel spullen er mee konden. Die trike verkocht ik enige jaren geleden. En daar kreeg ik spijt van. De WAW is als boodschappenfiets nu eenmaal niet geschikt (Oeps!) Ik vond later voor een geschikte prijs een tweedehands trike. Het nieuwere model, zonder de knik in het frame en ook met het nieuwere zitje er op. En dat zitje in combinatie met het lage onderstuur beviel me niet zo op de langere duur. Bij Sinner heb ik een opgebogen onderstuur besteld. Dat was snel gemonteerd. Alle kabels moesten worden vervangen want die waren te kort. Dat stuur beviel me een stuk beter maar het stoeltje zat me niet lekker. Het gaf te veel steun in m'n onderrug. Enkele jaren gelden had ik ook een Sinner 16/20 met een stoeltje wat wel lekker zat. Dus ben ik op zoek gegaan naar een dergelijk exemplaar. Ik vond er ook één! Alleen zat daar een bouwpakket aan vast. Het hele spul gekocht en het stoeltje op m'n trike gemonteerd. Dat zat beter!

'oud' en 'nieuw'

Al met al ben ik niet ontevreden over de trike. De derailleur en de remmen moeten nog een keer worden afgesteld maar dat zal ook komen doordat er nieuwe kabels op zitten. Ik zoek nog een kussentje. Want het 'nieuwe' stoeltje is iets kleiner en heeft een andere vorm zodat ik het 'oude' kussentje niet over kan zetten.
Nu heb ik dus een bouwpakket te koop van een Jouta lookalike met een Sinner stoeltje! Bij dit pakket zitten: frame, stoeltje, velgen, spatborden en wat klein spul. Je zult er zelf naven en een derailleur en nog wat lossen onderdelen bij moeten zoeken om er een rijdende fiets van te maken.
Te koop: Jouta lookalike bouwpakket!

12 juni 2017

Een Saiga

De nog steeds glanzende WAW heeft ondertussen een stijlvolle kamergenoot gekregen. Eigenlijk was ik op zoek naar een ander zitje voor mijn Sinner ligfiets maar al struinend over internet kwam ik deze Saiga tegen. Een ligfiets met een snufje jaren 70. Want het chopper zadel en het hoge stuur komen rechtstreeks van zo'n chopperfiets uit die tijd als je het mij vraagt. De Saiga stamt uit begin jaren 90 en is een nederlands product. De fiets heeft 6 versnellingen waarbij de derailleur in een soort tussenasconstructie is opgenomen. De fiets behoeft een opknapbeurt. Het frame is behoorlijk geroest en kan een nieuw likje verf gebruiken. Ik wil de fiets niet in de originele staat brengen maar heb wel ideeën over een nieuw uiterlijk. Dit wordt gewoon een project waar ik de tijd voor neem. Passend vervoer heb ik: de WAW is weer geschikt voor woon/werkverkeer en de Sinner kan als boodschappenfiets dienst doen.


20 mei 2017

WAW015 rijdt weer...

Afgelopen jaren stond mijn WAW stil.  Een kettingwiel was beschadigd geraakt. Dat gebeurde toen ik over een hobbel reed en de ketting van het voorblad sprong. Onder het eerste kettinggeleidewiel sloeg de ketting vast en dat was het einde van de rit. Het kettinggeleidewiel was gebroken. k heb een nieuw wiel besteld en gemonteerd. Maar een aantal weken later gebeurde hetzelfde en nu was de ketting ook beschadigd. Een modificatie van de kettinggeleiding leek de oplossing. Dat heeft even geduurd. En daar was een minder prettige reden voor. Ik kreeg last van tinitus. En tamelijk ernstig ook. Na diverse onderzoeken kreeg ik te horen dat ik niks mankeerde en goed gezond was. Nou ja behalve die tinitus dan. De eerste weken heb ik nagenoeg niet geslapen. Het spreekt voor zich dat je dan overdag weinig energie hebt om iets te doen. Laat staan de WAW te repareren. Gaandeweg ging het met de nachtrust beter. Vervolgens kwam ook wat energie terug. Toen ben ik langzaamaan weer één en ander gaan doen. De lijst achterstallig werk was flink gegroeid en de WAW stond zeker niet bovenaan. Begin dit jaar ben ik begonnen met therapiesessies die wat verbetering brachten. Snel gaat dat niet en af en toe zit ik ook weer in een flinke dip. Maar het idee om de WAW te repareren kreeg weer meer vorm. Afgelopen week ben ik met de klus begonnen. Het meeste materiaal had ik al liggen. De kettinggeleiding is aangepast. De ketting loopt nu door slangen naar het voorblad. Dat scheelt vieze broekspijpen en het houdt de ketting mooi op z'n plaats. Voorzichtig een proefritje gemaakt, het liep mooi! Terug de schuur in. Omdat de voor en achterkant nog gedemonteerd waren heb ik meteen een nieuw achterlicht gemonteerd. Een Busch und Müller, toch wel mijn favoriet op het gebied van fiets verlichting. Het achterlicht is aangesloten op één van de voorlampen zodat alles met één schakelaar te bedienen is. Toen de WAW weer in elkaar gezet. Vervolgens gewassen. En dat was echt nodig! Gepoetst en toen een fotoshoot gedaan. De roestige achtergrond is van een pand in Gorredijk. Klein flitsertje op een driepootje erbij om de boel iets aan te lichten want het was wat donker weer. De rit naar Gorredijk was genieten! Jammer dat de batterij van het fietscomputertje leeg was, geen snelheid te zien :-( De foto van de shoot zie je hieronder. Maandag eerste keer woon/werk verkeer. Ik ben benieuwd!

12 oktober 2013

Tip voor Powershot gebruikers

Al jaren lang heb ik een digitale compactcamera van Canon, de Powershot A710 IS. Het is de camera die er voor heeft gezorgd dat ik fotografie weer als hobby heb opgepakt. Die hobby begon ooit met een Agfa Isola. Een rolfilmcamera die 6x6 negatieven produceerde. Daarna kwam een Voigtländer Vito DR met ingebouwde belichtingsmeter. Dat was toen 1985 al geen nieuwe camera meer, maar die kon ik mij als student wel veroorloven. Met deze camera heb ik heel wat kleurendiafilms volgeschoten. Vervolgens werd het stil op fotografisch vlak. Er kwam nog een keer een simpel cameraatje tussendoor maar dat mag geen naam hebben. Totdat ik in 2005 een digitale compactcamera aanschafte. Een Fuji Finepix. Al snel werd deze opgevolgd door de Powershot. Die camera is dus nu bijna 8 jaar oud en  dat is natuurlijk veel te oud naar huidige maatstaven. De camera geeft dat duidelijk te kennen: batterijen leeg symbooltje knippert na een paar foto's. De eerste reactie is batterijen vervangen. Dat zijn oplaadbare penlites dus die heb ik liggen. Ook die zijn snel leeg. Balen want het cameraatje beviel me zo goed. Tenslotte een stel Eneloop batterijen gekocht. Opgeladen, gebruikt, nog eens opgeladen en in een zaklampje wat verder gebruikt. Het mocht voor de Powershot niet meer baten. nog geen 10 foto's en de batterijen waren leeg. Zo leeg dt de camera zichzelf uitschakelde. Een zoektocht op internet leverde tips op: contacten schoonmaken, contacten verbuigen, nieuwe batterijen en een defect in de printplaat. Die laatste betekende dat de camera echt afgeschreven kon worden. Maar na nog wat zoeken vond ik in de duistere diepten van internet deze tip:
Zet de camera aan, haal de batterijen eruit en sluit het batterijklepje. En nu komt het: houdt de aan/uitknop één minuut ingedrukt. Hiermee wordt de camera gereset.
Ik was benieuwd, enigszins skeptisch ook. Maar het hielp. Met goedkope oplaadbare batterijtjes van de Action kon ik al weer 100 foto's maken. Met de Eneloops zal het dus wel beter gaan.
Trouwens wat dat laatste betreft: goedkoop kan ook goed zijn.
Voor mijn Canon 5D mk2 kocht ik een imitatieaccu van €7,95. De originele zijn ca €60,--. Dat is een fors prijsverschil. De originele is een gebruikt exemplaar wat bij de camera zat. Kan ik slecht mee vergelijken. De camera houdt weliswaar per accu het aantal gemaakte opnamen bij maar geeft ook de kwaliteit van de accu's aan. Die is voor de originele (gebruikte) Canon lager dan de nieuwe imitatie Het aantal opnamen wat ik met de imitatieaccu wist te maken overtrof mijn stoutste verwachtingen: 1004 stuks! Met autofocus objectief. Nu is het afwachten hoe lang de accu's het uithouden.
En je raadt al welke camera regelmatig meegaat in de WAW, juist mijn oude trouwe Powershot!